Review – Diablo IV: Age of Hatred Collection – Switch 2
Om eind september 2026 het 30-jarig jubileum van de Diablo-reeks te vieren, pakt Blizzard Entertainment groots uit met de „Diablo IV: Age of Hatred Collection” op de Nintendo Switch 2.
Nadat de game sinds 2023 op de pc en andere consoles was bijgeschaafd, was de vraag niet of de titel goed was – hij heeft drie jaar de tijd gehad om zijn kinderziektes te verhelpen en de systemen verder uit te bouwen – maar of de nieuwe hybride console in staat was om zo’n veeleisende moderne hack-and-slash-game aan te kunnen zonder in te storten.

Het gigantische buffet voor 70 €: drie jaar aan content in één klap
Deze bundel, aangeboden voor 69,99 € (in de eShop en als ‘code in a box’-versie zonder cartridge – let op, verzamelaars), is rijk aan inhoud:
-
Het basisspel (de jacht op Lilith door de Gebroken Pieken, Scosglen, de Dorre Steppen, Hawezar en Kehjistan).
-
Vessel of Hatred (de eerste uitbreiding die ons meeneemt naar de weelderige jungles van Nahantu met Neyrelle en het huurlingensysteem).
-
Lord of Hatred (de tweede grote uitbreiding die de oude eilanden van Skovos opent voor de laatste confrontatie met Mephisto).
-
Het Seizoen van de Helse Erfenis: gelanceerd ter gelegenheid van het 30-jarig jubileum van de franchise, biedt het een enorme nostalgische trip met de quest „Een stem uit het verleden“ in de Furnace of Hate, gevechten tegen de echo’s van Mephisto, Belial of Baal, knipogen naar de eindbazen uit Diablo II (Colenzo, Achmel) en de grote terugkeer van cultvoorwerpen zoals de Steen van Jordan.
De selectie telt nu 8 speelbare klassen: Barbaar, Druïde, Necromant, Dief, Heks, de mobiele Sacresprit (geïntroduceerd met Nahantu), evenals de Paladijn en de Demonist (Warlock) die met Skovos zijn toegevoegd. Genoeg om honderden builds uit te proberen met de nieuwe talentbomen, glyphs en Paragon-borden.

Technisch aspect op Switch 2: kwaliteit of prestaties?
Dat was het grote vraagteken. Blizzard heeft goed werk geleverd met de optimalisatie en biedt twee weergavemodi aan:
-
Kwaliteitsmodus (30 FPS): 1080p in handheldmodus en tot 1440p in dockmodus. Het beeld is strak, de HDR laat de vlammen en bloedplassen schitteren, maar voor een hack-and-slash-game waarin reactiesnelheid voorop staat, is dit niet de optimale keuze.
-
Prestatiemodus (40 FPS): vastgezet op 1080p, zowel in draagbare modus als in dockmodus (hiervoor is een 120 Hz-compatibel scherm op de tv vereist). Dit is de modus die we je zonder aarzelen aanbevelen. Ontwijkingen, de vloeiendheid van de animaties en de herkenbaarheid van vijandelijke aanvallen worden hierdoor enorm verbeterd.
Het visuele oordeel: In draagbare modus doet de pixeldichtheid van het scherm wonderen: de game verandert nooit in een pixelbrij en blijft verrassend scherp en aangenaam voor het oog. In het dock op een groot scherm is het beeld wat gemengder: texturen in de verte zijn zachter, schaduwen zijn vereenvoudigd en de weergave doet meer denken aan een goede PS4/Xbox One-versie dan aan een pc- of PS5-game.
Tijdens de uiterst intensieve eindbaasgevechten, waarbij tientallen demonen exploderen onder een lawine van gebiedsspreuken, vertoont de console lichte, tijdelijke dalingen in de framerate, maar niets dat de ervaring verpest of onterechte sterfgevallen veroorzaakt.

USB-toetsenbord/muis ja, Joy-Con 2 nee!
Met de controller in de hand is de consolegameplay van Diablo IV al lang op punt gesteld. De vaardigheden volgen elkaar millimeterprecies op via de knoppen op de voorkant en de triggers. Het touchscreen van de console is handig om snel door de inventaris te bladeren.
Een aangename verrassing: de native ondersteuning voor toetsenbord en muis via USB is direct bij de lancering beschikbaar! Daarentegen is er totale onbegrijpelijkheid: de aanwijzer-/muisfunctie van de Joy-Con 2 wordt absoluut niet ondersteund. Voor een spel dat zoveel micromanagement van uitrusting vereist, is dit een behoorlijk frustrerende gemiste kans.
Nog een waarschuwing voor onderweg: de lettergrootte blijft vrij klein op het draagbare scherm. Als je graag elke regel met affixen en achtergrondverhalen onder de loep neemt, zorg dan dat je goede ogen hebt!

Ecosysteem, verbinding en opslag: de echte beperkingen
Hier moet je je goed van bewust zijn voordat je de knoop doorhakt:
-
De verplichting om 100 % online te zijn: Diablo IV blijft een puur online service-game. Zelfs om de singleplayer-campagne te spelen of lekker vanuit je bed dungeons te doen, zijn een permanente internetverbinding en een Battle.net-account verplicht. Vergeet het gamen in de trein zonder het delen van een 4G/5G-verbinding.
-
Volledige cross-play en cross-progressie: De Battle.net-synchronisatie werkt uitstekend. Je behoudt je helden, je cosmetische items en je voortgang op PC, PS5 en Xbox.
-
Nintendo Switch Online (NSO): Blizzard had het goede idee om de campagne, de quests, de seizoenscontent, de lokale co-op op de bank en de ranglijsten toegankelijk te maken zonder NSO-abonnement. Om echter online in een groep te spelen, items uit te wisselen, PvP te spelen of andere spelers in de open wereld tegen te komen, is NSO onmisbaar.
-
Opslagruimte: Zorg voor 74,9 GB vrije ruimte op je console of je geheugenkaart.

De ideale reisgenoot
Diablo IV: Age of Hatred Collection op Switch 2 is een opmerkelijke port die eens te meer de veelzijdigheid van het apparaat bewijst. Hoewel de weergave in de gedockte modus nog steeds een stapje achterblijft bij een high-end pc en de verplichte permanente verbinding het mobiele spelen in de vrije natuur wat beperkt, is het plezier van het farmen van je Infernal Waves en het optimaliseren van je acht klassen in de palm van je hand bij een constante 40 FPS absoluut duivels. Voor nieuwkomers is dit het meest complete en ultieme pakket tot nu toe; voor veteranen is het het gedroomde tweede scherm om je nachten mee te verpesten.
