Review – Minecraft Dungeons II

Mojang en Double Eleven doen het nog eens over. Zes jaar na het eerste deel keert de hack-‘n’-slash-game voor het hele gezin terug met Minecraft Dungeons II (vanaf eind september 2026 beschikbaar op Xbox en pc).

Gedaan met de lineaire gangen: dit vervolg maakt de overstap naar een open wereld en introduceert een geheel nieuwe dimensie. Ik heb mijn diamanten zwaard getrokken en zo’n vijftien uur lang deze nieuwe gebieden verkend.

De grote sprong naar de open wereld en de Sift-dimensie

Het grootste verschil met het spel uit 2020 is dat het selecteren van missies à la boodschappenlijstje achterwege is gelaten. Deze keer hebben we een echte open wereld om vrij te verkennen, vol met grotten, verborgen kerkers en schatkisten. Nog beter: ons personage kan eindelijk springen! Dat klinkt misschien simpel, maar in combinatie met veel meer verticale omgevingen wordt het verkennen hierdoor waanzinnig dynamisch. Om eindeloos heen en weer lopen te voorkomen, kun je via netwerken van mijnkarretjes snel over de kaart reizen.

De Sift: een historische dimensie

Dit is een mijlpaal: Minecraft had al 15 jaar geen nieuwe dimensie meer gekregen! In het verhaal hebben gemene Illagers een portaal naar de Sift gevonden en misbruiken ze de krachten ervan om chaos te zaaien. Zowel visueel als qua gameplay zorgt deze dimensie voor een echte verfrissing:

  • Een levendig kleurenpalet en originele biomen.

  • Grote plassen gif op de grond waardoor je tijdens gevechten goed op je positie moet letten.

  • Een geheel nieuw bestiarium met vreemde monsters en vreedzame wezens, zoals de schattige zingende golems die geheime doorgangen ontgrendelen.

Het verhaal blijft een uiterst klassiek voorwendsel om blokken kapot te slaan en golven van vijanden af te slachten, maar het vervult zijn rol zonder poespas en is in ongeveer tien uur in één ruk uitgespeeld.

Een toegankelijke Diablo-achtige game, maar met meer diepgang op het gebied van builds

De formule behoudt zijn legendarische toegankelijkheid: geen ingewikkelde talentbomen of vaste klassen. Alles draait om je uitrusting, maar de mogelijkheden zijn aanzienlijk uitgebreid:

  • Pantsers in 4 afzonderlijke onderdelen: Gedaan met het unieke pak. Je rust nu afzonderlijk een helm, een borstplaat, beenbeschermers en laarzen uit, die elk afzonderlijk kunnen worden betoverd.

  • Synergieën tussen wapens en artefacten: tussen het melee-wapen (zwaard, bijl, pikhouweel, speer), het afstandswapen (bogen met verschillende elementaire effecten), de drie magische artefacten en de bezweringstalismannen kun je echte teamrollen creëren (pure DPS in close combat, scherpschutter, beschermende tank of ondersteunende genezer).

  • Nog steeds geen mijnbouw: hier hoef je niet met een pikhouweel te graven of bomen om te hakken. Alle buit komt uit kisten, verslagen monsters en beloningen van de smid of de betoveraar in het basiskamp.

Een solide endgame ondanks een ietwat repetitieve loop

Zodra de campagne is uitgespeeld, biedt de game genoeg om je bezig te houden in afwachting van toekomstige DLC’s:

  • Corrupte eindbazen: Je kunt de eindbazen uit het verhaal opnieuw uitdagen in superkrachtige versies om Echo-scherven en legendarische uitrusting te verzamelen.

  • Zielenstormen: willekeurige openbare evenementen op de kaart waarbij je binnen een tijdslimiet generatoren moet vernietigen terwijl je enorme hordes vijanden moet afweren.

De keerzijde van de medaille is dat de doelstellingen van de zijmissies erg routinematig blijven: een sleutel vinden om een hek te openen, een vijandelijk kamp uitroeien, een dorpeling begeleiden… De herhaling begint te vervelen als je de solo-sessies achter elkaar speelt.

Gemaakt met Unreal Engine 5 en co-op voor maximaal 4 spelers

De overstap naar Unreal Engine 5 doet wonderen. Terwijl de onnavolgbare kubistische stijl van de franchise behouden blijft, zijn de lichteffecten, de reflecties en de algehele zichtbaarheid tijdens grootschalige gevechten voorbeeldig. Het geluidsontwerp is onberispelijk en de cultgeluiden van de dorpelingen toveren nog steeds een glimlach op je gezicht.

De multiplayer (tot 4 spelers): Het spel komt natuurlijk pas echt tot zijn recht qua humor en tactiek als je met meerdere spelers speelt, met drie moeilijkheidsgraden (Gemakkelijk, Normaal, Moeilijk). Let op bij de eerste spelkeuze: als je je sessie in de offline-modus start, kun je alleen lokaal samenwerken op hetzelfde scherm. Als je voor de online-modus kiest, kunnen je vrienden (of onbekenden via matchmaking) spontaan meedoen. De online-servers kampen echter soms met wat vertraging en kleine botsingsfoutjes wanneer het scherm vol staat met tientallen monsters.

De ideale hack-‘n’-slash voor jong en oud

Minecraft Dungeons II is een geslaagde transformatie. Door een uitgestrekte, verkenbare wereld te openen, de aanpassingsmogelijkheden van de uitrusting uit te breiden met complete harnassen en de mysterieuze Sift-dimensie te introduceren, leveren Mojang en Double Eleven een genereus, kleurrijk en ontzettend leuk vervolg af. Hoewel de missies wat afwisseling missen en er af en toe wat vertragingen optreden tijdens het online spelen, is dit de perfecte titel om samen met het gezin of vrienden op een ontspannen manier kennis te maken met de geneugten van hack ‘n’ slash.

Beoordeling: 8/10