Review – Pro Cycling Manager 26
Vanwege het monopolie had de serie vaak de neiging om op de automatische piloot te draaien en zich te beperken tot een simpele update van de tenues en transfers. Maar dit jaar heeft PCM 26 de game onder de motorkap flink opgevoerd, ook al kampt het nog steeds met flinke visuele minpunten.
Onder het shirt schuilt een echt managersbrein
Dat is de grote aankondiging van deze editie: de totale herziening van het systeem voor seizoensplanning. Cyanide heeft eindelijk geluisterd naar de community en de feedback op Reddit en maakt het leven van managers van ploegen met 30 renners een stuk eenvoudiger.

Het drietal: Hiërarchie – Groepen – Programma
Voortaan structureer je je ploeg door vanaf het begin duidelijke rollen toe te wijzen: Hoofdleiders, Secundaire leiders en Teamleden. Daarbij komt een classificatie van de wedstrijden van A tot D (waarbij A-wedstrijden de belangrijkste doelstellingen zijn en D-wedstrijden de voorbereidingswedstrijden), evenals twee nieuwe richtingen: Focus Tour of Focus Klassiekers. Het doel? De AI in staat stellen automatisch een samenhangende kalender voor iedereen te genereren, zodat je daar geen extra tijd aan hoeft te besteden.
“Ja, maar…”: het knelpunt voor de puristen
Op papier klinkt het geweldig. In de praktijk vertoont het algoritme nog grote tekortkomingen en dreigt het de fanatieke micromanagers (waar ik zelf ook toe behoor!) tot wanhoop te drijven:

Je krijgt rare situaties, zoals een Oscar Onley die Tirreno-Adriatico aanpakt zonder ook maar één voorbereidingswedstrijd in de benen te hebben, of een Tadej Pogacar die in het voorjaar beperkt blijft tot twee klassiekers.
Als je alles handmatig wilt aanpassen, wordt de interface erg omslachtig, omdat je tussen verschillende tabbladen moet schakelen om de wedstrijden één voor één te verwijderen.
De dodelijke valstrik: de knop ‘opnieuw berekenen’. Als je daarop klikt nadat je twee uur lang je kalender handmatig hebt bijgeschaafd, overschrijft de AI AL je werk om de automatische planning weer in te voeren. Je bent gewaarschuwd, oeps!
Eindelijk een gedetailleerde, realistische simulatie (en een AI die lef heeft)
Hoewel de automatische planning nog wat te wensen overlaat, maakt het gedrag tijdens de race een gigantische sprong voorwaarts dankzij twee belangrijke toevoegingen.

De gedetailleerde simulatie liegt niet meer
Voor wie graag het ene seizoen na het andere speelt zonder de 21 etappes van de Grote Ronden met toetsenbord en muis te spelen, is de nieuwe gedetailleerde simulatie-engine puur genot. Gedaan met die absurde toevalstreffers waarbij een vermoeide sprinter in de bergen won. Het systeem baseert zich op de werkelijke capaciteiten van de renners en hun daadwerkelijke fysieke conditie. De scenario’s zijn veel geloofwaardiger: de favorieten vallen al vroeg aan in de bergpassen en je ziet geen bizarre ontsnappingen meer die op de Champs-Élysées de overwinning pakken.
Enorme verschillen en menselijke koplopers
In de 3D-race zijn de niveauverschillen in de bergen veel uitgesprokener, wat het moderne wielrennen weerspiegelt (het is niet ongewoon dat de 15e van een etappe meer dan 10 minuten achterstand heeft). Maar bovenal is de tactische AI formidabel geworden. Als je een berg “op gevoel” probeert te beklimmen door iets achter te blijven, organiseren de tegenstanders zich onmiddellijk om op volle kracht te rijden en je uit te schakelen.
Nog beter: de renners hebben eindelijk karakter en een echte persoonlijkheid. We zagen Remco Evenepoel zich opofferen als een topploeggenoot voor Florian Lipowitz, de toon aanscherpen of op hem wachten na een terugval. Dat is ongekend in de serie en het draagt enorm bij aan de meeslependheid!
Pro Cyclist: Kruip in de huid van echte toppers
De Pro Cyclist-modus heeft een geweldige update gekregen: je kunt nu in de huid kruipen van een echte, bestaande renner. Het is een echte verademing om de leiding te nemen over een jong talent als Isaac Del Toro of Léo Bisiaux. Bovendien is de planning hier veel duidelijker en intuïtiever dan in de algemene Carrière-modus.
Het enige minpuntje: de AI van je team kan soms op onbegrijpelijke wijze haperen. Tijdens een etappe van de UAE Tour reed het UAE-team de hele dag op volle kracht achter een arme vluchteling aan die geen bedreiging vormde voor het algemeen klassement, waardoor het team volledig uitgeput raakte en Del Toro geen enkele steun meer had om Pogacar bij te staan in de koning etappe. Gelukkig blijft dit een uitzondering tijdens onze vele uren in het zadel.
Wat achter in het peloton vast kwam te zitten
Daar wringt de schoen en wordt het monopolie van Cyanide voelbaar.
De grafische engine is verouderd: er was ons een enorme visuele vernieuwing beloofd ten opzichte van de vorige editie, maar daar wachten we nog steeds op. De 3D-modellen zijn uiterst star, de gezichten zijn inwisselbaar en het publiek ziet er nog steeds uit als kartonnen silhouetten die in de wind wapperen. In 2026 doet het een beetje afbreuk aan de poëzie van de race om de renners te zien bewegen als magnetische figuurtjes.

Een futloze transfermarkt: De AI voor het teambeheer is nog steeds even traag. De markt mist elke pit, de contractclausules zijn minimalistisch en we wachten nog steeds op echte mechanismen om de jongeren uit je ontwikkelingsteam te promoten zonder via de draft te hoeven gaan, of om de oude veteranen een nieuwe rol te geven.
Het „stille“ pluspunt: er is zorgvuldig aan de optimalisatie gewerkt. Het spel draait vlekkeloos en zorgt niet meer voor oververhitting van de processors, zelfs niet op bescheiden systemen. Mac- en consolegebruikers worden echter opnieuw in de kou gelaten.
Kopen we dit jaar de trui?
Pro Cycling Manager 2026 is een beetje wisselvallig, maar voor het eerst sinds lange tijd rechtvaardigen de inhoudelijke vernieuwingen de aankoop. De herziening van het rolbeheer, de toevoeging van een uiterst geloofwaardige, gedetailleerde simulatie en het menselijkere en tactischere gedrag van de AI tijdens de race zorgen voor een uitstekende editie voor liefhebbers van pure strategie. Als je bereid bent om een oogje dicht te knijpen voor de verouderde graphics, een ietwat logge handmatige planningsinterface en een slaperige transfermarkt, dan zijn het spelplezier en de dopamine zeker aanwezig zodra je de startlijn passeert.
De beoordeling van Lev3lup.be: 7/10